Ένας χρόνος με την χρήση της. Τι έμαθα και αν θα συνεχίσω.

«Βλέπετε το πρόβλημα είναι ότι το μυαλό μας έχει την κακή συνήθεια να μας θυμίζει πράγματα όταν δεν μπορούμε να κάνουμε τίποτα για αυτά. Δεν έχει την αίσθηση του παρόντος ή του μέλλοντος. Έτσι, με το που λες στον εαυτό σου ότι πρέπει να κάνεις κάτι ένα μέρος του εαυτού σου νομίζει ότι πρέπει να κάνεις αυτό το κάτι διαρκώς. Οτιδήποτε έχεις πει στον εαυτό σου ότι πρέπει να κάνεις, νομίζει ότι πρέπει να το κάνεις τώρα. Για την ακρίβεια εάν έχεις δύο πράγματα αποθηκευμένα στην RAM σου δημιουργείς προσωπική αποτυχία γιατί δεν μπορείς να τα κάνεις και τα δύο ταυτόχρονα. Αυτό προκαλεί ένα μόνιμο άγχος η πηγή του οποίου δεν μπορεί να εξακριβωθεί.»
Το παραπάνω απόσπασμα από το βιβλίο του Allen καλύπτει πλήρως αυτό που θα ήθελα να σας μεταφέρω. Όταν όμως έκανα το πρώτο ‘άδειασμα εγκεφάλου’ καταγράφοντας τα πάντα που υπήρχαν στο μυαλό μου, ταξινομώντας τα και αποφασίζοντας πια είναι η επόμενη ενέργεια για το κάθε ένα από αυτά, κατάλαβα πόσο πραγματικά είχα συνηθίσει στο άγχος.

Σίγουρα υπήρξαν μέρες που δεν μπόρεσα να τηρήσω την μεθοδολογία σωστά αλλά όταν είδα ότι οτιδήποτε άφησα εκείνες τις μέρες χωρίς να το περάσω στο σίγουρο σύστημά μου με τις απαραίτητες υπενθυμίσεις το ξεχνούσα και δεν γίνονταν, και φυσικά το άγχος ξανάκανε την επανεμφάνισή του, γρήγορα επέστρεψα ακόμα πιο άνετα στην χρήση της μεθοδολογίας.
Πάντα θεωρούσα τον εαυτό μου αρκετά οργανωμένο, και κάποιος μπορεί φυσικά να είναι χωρίς την μεθοδολογία GTD αλλά πραγματικά δεν περίμενα να νοιώθω αυτήν την αίσθηση της χαλαρής επαγρύπνησης την οποία αναφέρει ο Allen. Μιας και ήμουν δάσκαλος αυτοάμυνας για 15 χρόνια μπορώ να σας πω ποιο είναι το ανάλογο στις πολεμικές τέχνες. Αυτό που έλεγα πάντα στους μαθητές μου ήταν ότι πρέπει να γνωρίζεις τόσο καλά αυτά που μπορείς να κάνεις που να μην χρειάζεται να τα σκεφτείς συνειδητά, να βλέπεις το άνοιγμα και να χτυπάς εντελώς αυτόματα. Αυτό θα σου δώσει τον χρόνο να σταματήσεις να παρατηρείς τι κάνεις εσύ και να αφοσιωθείς στο τι κάνει ο αντίπαλος, εκμεταλλευόμενος έτσι αμέσως τα λάθη του και τα ανοίγματά του. Με τον ίδιο τρόπο σε αυτήν την μεθοδολογία πλέον ανοίγεις χώρο στην συνείδησή σου για να παρατηρείς ευκαιρίες καθώς ο ψυχισμός σου είναι ελεύθερος από άγχη για αυτά που δεν έχεις κάνει.
Σημαντικότερο όλων είναι ότι έχει γίνει καλή συνήθεια πλέον η συλλογή και επεξεργασία όλων των σκέψεων που προκύπτουν, αλλά για τις καλές και κακές συνήθειες θα μιλήσουμε σε επόμενο άρθρο μας!
Καλή συνέχεια σε όλους.
Image courtesy of Dan at FreeDigitalPhotos.net
Αφήστε μια απάντηση